Mój 37. wiersz jest optymistyczny

Wiersze tworzę pod wpływem muzyki. Muzyka stanowi ten zapalnik mojej weny, która w połączeniu z ogólnych stanem pozwala na skreślenie tych słów jako wiersz na kartce papieru. Przenigdy żaden wiersz nie powstał na ekranie komputera. To musiało być napisane ręcznie co czasem potem powodowało pewne trudności w odczytaniu.

Optymizm wiersza, jego optymistycznego odbierania przeze mnie wynika z faktu tego, iż właśnie po części realizuję swoje marzenia. Wiedza, że trzeba realizować swoje marzenia to tylko wiedza. Jako ludzie decyzje podejmujemy głównie podświadomie, a sama podświadomość to zbiór wykształconych na etapie dzieciństwa schematów postępowań, które w dodatku czerpią z naszych aktualnych emocji. W ogóle to ciekawe jak my jako ludzie podejmujemy decyzja i jak logika czasami nie ma w ogóle nic do powiedzenia.

Spojrzałem w niebo pełne gwiazd,
Ich migotliwy blask przyzywa mnie.
W ciemnościach nocy widzę wyraźnie
Jak świetliste smugi mej duszy unoszą się
Ku gwiazdom, ku mym marzeniom.
Zamykam oczy stając tak pośród nocy.
Widzę je dalej, marzenia jak gwiazd blask.
Prześwietlają mnie cienia nie rzucając.
Lekki powiew wiatru unosi świetlaną duszę.
Chcę sięgnąć, wyciągając ramiona ku gwiazdom,
Lecz nie dosięgam, a dusza ma umyka mi.
Znika między gwiezdnymi marzeniami.
Otwieram oczy stojąc tak pośród dnia.
Blask gwiazd zgasł z marzeniami i duszą mą.
Słoneczne promienie przez liście tańczą
Prześwietlając mnie cienia nie rzucając.
Mijają mnie inni w pośpiechu życia dnia.
Opływają mnie cienie swe rzucając.
Znajome twarze przyjaciół obok suną.
Może jestem chwilowym złudzeniem myśli
Z zagubioną duszą pośród marzeń swych.
Gdzież ona jest, dusza ma co cień mój rzuca.
Słyszę jak mówi do mnie zewsząd
Jestem tam gdzie nie ma twego cienia,
Pośród gwiazd, pośród marzeń twych.
Czy powróci do mnie moja dusza i cień mój?
Czy może ja wzniosę się do gwiazd mych marzeń?

Napisane 06.03.2014 roku przy
cover „I See Fire” – aranżacja Olivia Alice
cover „Heart Attack” – aranżacja Olivia Alice

Z jednej strony nie można pozwalać sobie na zdominowanie własnego postępowania wyłącznie swoim marzeniom. W naszym życiu są inni, ale jednocześnie nie można ignorować albo rugować własnych marzeń. Bez nich będziemy nieszczęśliwi tak jak bez prawdziwie najbliższych i ich marzeń, a czasem bez wspólnych marzeń.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: